در وصف معلم ارجمند مرحوم کاظم صفرزاده

چَنـــی معلم صــاف و ساده بــو چَنی باشِرف و بُزرگ زاده بـو چَنی طــوفون عشق اَکول بِوارتی جام مستی­ای پـــــر اژ باده بو چیو دار وَ تاوسو میوه ار پا رِشیا هم میـوه دار و هـم اُفتاده بـو مَـــر درسِ عِشق اِ کلاس خونیه یا علـم و تَقـوای خـداداده بو؟اِ هنـــیرا که پــا نیــای اَر زمین اَرا کـــارِ خِیر بــا اراده بــو ار لافاو وژدون اِ دل بایجتیه وَر وَ شــو تاریکر اِ نـوم جاده بـویا بیــتی وظیفه وژ و جــا باری بایـد چیو کاظم صفر زاده بو یاد و خاطِرَت­ ها دل کسی کِئر که اِ روژ محشر بای آماده بوم